Siyasetin dili her geçen gün biraz daha sertleşirken, kentin yıllardır çözülemeyen kronik sorunları aynı yerde, sessizce beklemeye devam ediyor. Dün omuzlarda taşınanların bugün en ağır sözlerle eleştirildiği, dün yapılan övgülerin bugün bir kalemde silindiği bir iklimde, asıl konuşulması gerekenler ne yazık ki⁹ arada kaybolup gidiyor.
Bugün Çiğli’de yaşanan tartışmaların merkezinde, Belediye Başkanı Onur Emrah Yıldız’ın siyasi tercih değiştirmesi var. Elbette bir siyasetçinin parti değiştirmesi tartışılabilir, eleştirilebilir; bunda bir sakınca yok. Ancak eleştiri ile hakaret arasındaki o ince çizgi kaybolduğunda, geriye sadece kirlenen bir siyasi duman ve kırılan kalpler kalıyor.
Bir zamanlar seçim bürolarında sarılan, “Seni rüyamda gördüm, kazanacaksın” diyen aynı eller, bugün aynaya bakmadan en sert cümleleri kuruyor. Peki, gerçekten değişen insan mı, yoksa siyasi çıkarlar mı?
Siyasetin Değişen Yüzü ve Çiğli’nin Gerçekleri
Geçmişte Ekmeleddin İhsanoğlu adaylığında “Tıpış tıpış oy vereceksiniz” denildiğinde sessiz kalanların bugün “ihanet” çığlıkları atması ne kadar samimi? Ya da Menemen’de Serdar Aksoy döneminden sonra yaşananlar bize ne anlatıyor? Siyasetin rüzgârı her gün başka yöne eserken, hiçbir ilçe ve hiçbir seçmen grubunun sonsuza kadar aynı çizgide kalacağının garantisi yok. Seçmen değişiyor, kent değişiyor; fakat geriye kalan hep o kentin insanı oluyor.
Ve unutmayalım ki; belediye başkanları sadece ay sonunda çalışanların maaşlarını ödemekle mükellef değildir. Aslolan, kente vizyon katmak, kalıcı eserler ve projeler üretmektir. Onur Emrah Yıldız’ın bu kararı alırken sırtındaki yükün ve bunun kendisi için ne kadar zor bir karar olduğunun da farkında olmak gerekir. Ancak asıl sınav şimdi başlıyor.
Asıl Soru: Çiğli Ne Kazanacak?
Yaklaşık 300 bine yaklaşan nüfusuyla İzmir’in kalbinde yer alan Çiğli, hâlâ güçlü bir kent meydanı tartışması yaşıyorsa, burada hepimizin durup düşünmesi gerekir.
Nüfusumuz artıyor ama sosyal yaşam alanlarımız aynı hızda çoğalıyor mu?
Gençlerimiz, kadınlarımız, çocuklarımız için kamusal alanlar yeterli mi?
Ulaşım çilesi ne zaman son bulacak?
Sokaktaki vatandaş parti bayraklarıyla yatıp kalkmıyor. Esnaf, akşam evine ekmek götürürken hangi partiden olduğuna değil, ekonomiye, işe, aşın kirlenmeyen yüzüne bakıyor. Gençler geleceğini arıyor, çocuklar daha yeşil bir Çiğli’de büyümek istiyor.
Siyasetçiler gelir geçer. Partiler isim değiştirir, meclis üyeleri yenilenir; ama Çiğli burada kalır. Çiğli’nin sokakları, çocukların gülüşü, esnafın tezgâhı bu kentin gerçek sahipleridir.
Artık birbirimizi ne zaman alkışlayıp ne zaman hain ilan ettiğimizi bir kenara bırakma vaktidir. Gün, kavga etme değil; Çiğli’nin geleceğine yatırım yapma günüdür. Çiğli’nin kaderi siyasi polemiklerin gölgesinde kalmamalıdır; çünkü bu halkın hikâyesi kavgalarla değil, ancak ve ancak hizmetle yazılabilir.
