Korku enerjisinin zirveye ulaştığı bayram olur mu?

Dünyada en yoğun yaşanan duygu nedir, hiç düşündünüz mü? Korku…

Tüm insanlık tarihine bakıldığında ve günümüzde de tüm insanlığı esir almış en güçlü duygudur korku. Tüm dünyaya dalga dalga yayılan ve hakikaten fersah fersah uzaklaştıran duygu.

İnsanlar bu duyguyla yoğrulurken, sorgulama yeteneğini kaybetmiş ve binlerce yıl öncesinden günümüze uzanan ritüelleri hiç sorgulamadan uygulamaya devam etmekteler.

İnsan bir hayvanı neden kurban eder? Kim için ve ne için? Bu bağlamda anlatılan rivayetlerin doğruluğunu kim ispat edebilir? Olmadığın bir zamanda ve yerde sözüm ona yaşanan bir takım olaylara karşı iddia edilen bu ritüellerin gerçekliğini kim nasıl kanıtlayabilir?

İnanılan ve tapınılan bir büyük yaratıcının kendi yarattıklarını, birbirine kurban ettirmesi hangi aklın sınırlarına sığabilir?

İçinde yaşadığınız dünyayı, taşından toprağına, böceğinden aslanına incelediniz mi? İşleyen bu sistemin işleyişine ne kadar tanık oldunuz? Bunun için tüm kalıplaşmış öğretilerden arınıp, hür iradenizle kaç kere seyrettiniz aleminizi?

İnsan neden bayram adı altında dünyanın büyük bir coğrafyasında hayvanları katleder? Canına kıyılacağını bilen o hayvanların gözünde ki korkuyu gördünüz mü hiç? Yalvaran gözlerine şahit oldunuz mu?

Yaratılanı severim Yaradan’dan ötürü diyerek binlerce hayvanı katletmek nasıl bir ironidir? Peki en önemlisi Tanrı neden böyle bir istekte olsun? İnsanların paylaşım ve zenginin fakire yardım etmesi için ise – ki bu bir savunum bazı kesimler için – hayvanları öldürmeden paylaşamıyor muyuz imkanlarımızı? Masalsı rivayetleri hiç yazmayacağım çünkü adı üstünde masalsı!

Dünyayı esir alan korku enerjisini çığ gibi büyüten insanlık, gelinen noktada insanın insana ve insanın hayvana, doğaya soykırımı ile  ürkütücü şekilde bu negatif enerjinin değirmenine su taşımakta.

İnsan yoldan çekildiğinde tüm sistem yeniden başlat düğmesine basılmış gibi fabrika ayarlarına dönecek. Ancak insanın önce kendi yolundan sonra tüm sistemin yolundan çekilmesi gerek.

Kurban edilmesi gereken tek bir şey var ki, o da insanın NEFSİ. İnsan nefsi egoyu pompalayarak, kendince bir takım saçma bahanelerle cahiliye döneminden günümüze uzanan bağnaz ritüellerin arkasına saklanarak, korkunun yaşamı tutsak etmesine ve soykırımların sürmesine müsaade etmekte.

Barışın, huzur, birlik ve beraberliğin kutlandığı bayramlara erişebilmek niyetiyle…