İnsan doğar… Bir sesle başlar hayat. Annesinin söylediği ilk ninniyle, babasının adını ilk seslenişiyle, çocukluğunun sokaklarında yankılanan kelimelerle büyür. Çünkü insan önce dilinde büyür… sonra dünyaya karışır.Ve insan bir gün gider… Ardında bıraktığı en büyük miras ne servetidir ne makamıdır. Ardında bıraktığı şey; bir...
Devamını OkuBundan tam 19 yıl önce, Antarktika’nın sonsuz beyazlığında bir penguen sürüsünden ayrıldı.Herkes denize koşuyordu. Çünkü deniz hayattı. Deniz umut demekti. Deniz “yaşamak zorundayız” demekti.O ise ters yöne yürüdü.Rüzgârın yüzünü kestiği, soğuğun kemiğe işlediği, hiçliğin bile yankı yapmadığı dağlara doğru…Yönünü şaşırmamıştı. Sadece artık kalabalıkta nefes alamıyordu.Kimse anlayamadı neden...
Devamını Okuİnsanlar kendilerini zorla bir yere aitmiş gibi yapmaya çalışıyor.Olmadıkları kimlikleri giyiyor,olmayan cümlelerle konuşuyor,kendi kalplerine yabancılaşıyorlar. Görünmek için eğilip bükülüyor,kabul görmek için kişiliklerini feda ediyorlar.Ve buna da “başarı” diyorlar. Oysa ben başka bir başarıdan söz ediyorum:İnsan kalabilme başarısından. Biz çoğu zaman...
Devamını OkuYeni bir yıl…Her defasında aynı masanın etrafına oturuyoruz:umut, dilek, hayal ve biraz da kırgınlık. Her yeni yıl, sanki geçmişin tozunu silip tertemiz bir sayfa açabilecekmişiz gibi…Ama bazı yıllar vardır;üzerinden silgiyle geçilmez, kalbin içine kazınır. 2025 öyle bir yıldı. Seçilmişlerin cezaevine...
Devamını OkuHayatta bazı gerçekler vardır ki, onları bilmemek mümkün değildir. Bir yerde ateş varsa su olmaz. Işık varsa karanlık barınamaz. Bu sadece doğanın kuralı değil; insanın, ilişkilerin, hayatın da kuralıdır.Ama insan dediğin varlık, en çok da bu açık gerçekleri görmezden gelme konusunda ustadır.Çünkü umut,...
Devamını OkuNe çabuk büyüdük…Ne çabuk olgunlaştık…Ne çabuk yaşlandık…Daha dün gibi; çocukluk dizlerimizdeki yaralar kurumamışken bugün torunlarının saçını okşayan insanlar olduk. Hayat göz açıp kapayıncaya kadar geçti içimizden. Takvim yaprakları değil; kalbimiz eskidi.İnsan zamanı durdurmak istediği yere aittir.Ve herkesin geçmişinde, kalmak istediği...
Devamını OkuBazı akşamlar vardır… İzlersin, dinlersin, gülersin; ama salondan çıktığında artık aynı insan değilsindir. Dün akşam Narlıdere Belediyesi Atatürk Kültür Merkezi’nde sahnelenen “Kaybolan Diller” tam olarak böyle bir oyundu. İzmir Vartoder'in düzenlemiş olduğu etkinlikte Gımgım Tiyatro Ekibi sahnedeydi ama aslında sahnede...
Devamını OkuCumhuriyet Halk Partisi, 47 yıl sonra Türkiye genelinde birinci parti oldu. Bu, siyasi tarih açısından önemli bir eşikti. Ama bu dönem bize yalnızca “ilkleri” değil, insan kalmayı da öğretti. Manisa’da ilk kez bir kadın belediye başkanı seçildi. Şehzadeler’de Gülşah Durbay…...
Devamını OkuHayat o kadar kısa ki… Göz açıp kapayana kadar geçiyor. Üstelik yarına çıkacağımızın garantisi de yok hiçbirimizin. Hal böyleyken, bu kadar yalana, bu kadar rol yapmaya, bu kadar sahte ilişkiye gerçekten gerek var mı? Pandemide, depremde yüz binlerce insanı toprağa verdik. Bir zamanlar...
Devamını OkuBir şehir düşünün… Cumhuriyetin değerleriyle yoğrulmuş, emeğin, bilimin ve çağdaşlığın ışığında büyümüş bir şehir. O şehir İzmir. Ve bu şehirde, yılların ardından yeniden filizlenen bir umut dalgası var: Cumhuriyet Halk Partisi, 47 yıl sonra Türkiye genelinde birinci parti olmuş; İzmir’de 30...
Devamını Oku
