Doğan Beyazgül
Gazeteci - Yazar
  • 89 Yazı
  • 0 Yorum

Doğan Beyazgül - Tüm Yazıları

Varto’nun toprağına dokunma

Varto’da sabah başka doğar.
Güneş dağların ardından yükselirken yalnızca bir günü değil, yüzyılların hatırasını aydınlatır. O toprakta yürüyen her insan bilir ki bastığı yer sıradan bir zemin değildir. Orada dedelerin duası, anaların gözyaşı, çocukların kahkahası vardır.Toprak dediğimiz şey sadece çamur değildir.
...

Devamını Oku

Munzur’un sesi İzmir’e akınca

​O akşam İzmir’de, Ahmed Adnan Saygun’un yüksek tavanlı o mağrur salonunda başka bir şey vardı. Sadece notalar değil, sanki bin yıllık bir gurbetin tozu havalandı koltukların arasından. İzmir Dersim Kültür ve Dayanışma Derneği'nin Ana Dil Günü için düzenlenen o gece;...

Devamını Oku

CHP’de Yeni Yürüyüş: Özgür Özel’in Açtığı Yol

Cumhuriyet Halk Partisi uzun yıllardır sadece seçim sonuçlarıyla değil, kimlik tartışmalarıyla da sınanıyor. Ancak bugün CHP, alışılmış tartışmaların ötesinde, tarihsel bir eşikte duruyor. Bu eşik yalnızca siyasi bir rota belirleme meselesi değil; bu eşik, Cumhuriyet’in kurucu partisinin kendini yeniden tarif...

Devamını Oku

SESİMİ DUYAN VAR MI?

Şehirler sustu…
Saatler sustu…
Takvimler 6 Şubat’ta kaldı.Binlerce canımızı yitirdik.
Sadece insanlar gitmedi…
Evler gitti, hatıralar gitti, çocuk kahkahaları gitti.
Bir ülkenin kalbi enkazın altında kaldı.Henüz Van depreminin acısı hafızalarımızdan silinmemişti.
O sokaklarda söylenen türküler hâlâ rüzgârın içinde dolaşıyordu.
O mahalle aralarında kaç sevda büyümüştü…
Kaç çocuk, çocukluğunu...

Devamını Oku

Bir Dilin Gözyaşı, Bir Türkünün Hafızası: Mikail Aslan

İnsan doğar…
Bir sesle başlar hayat.
Annesinin söylediği ilk ninniyle, babasının adını ilk seslenişiyle, çocukluğunun sokaklarında yankılanan kelimelerle büyür. Çünkü insan önce dilinde büyür… sonra dünyaya karışır.Ve insan bir gün gider…
Ardında bıraktığı en büyük miras ne servetidir ne makamıdır.
Ardında bıraktığı şey; bir...

Devamını Oku

Dağlara Yürüyen Penguen

Bundan tam 19 yıl önce,
Antarktika’nın sonsuz beyazlığında bir penguen sürüsünden ayrıldı.Herkes denize koşuyordu.
Çünkü deniz hayattı.
Deniz umut demekti.
Deniz “yaşamak zorundayız” demekti.O ise ters yöne yürüdü.Rüzgârın yüzünü kestiği,
soğuğun kemiğe işlediği,
hiçliğin bile yankı yapmadığı dağlara doğru…Yönünü şaşırmamıştı.
Sadece artık kalabalıkta nefes alamıyordu.Kimse anlayamadı neden...

Devamını Oku

Hayat, küçülmeyenlerin hikâyesidir

İnsanlar kendilerini zorla bir yere aitmiş gibi yapmaya çalışıyor.Olmadıkları kimlikleri giyiyor,olmayan cümlelerle konuşuyor,kendi kalplerine yabancılaşıyorlar. Görünmek için eğilip bükülüyor,kabul görmek için kişiliklerini feda ediyorlar.Ve buna da “başarı” diyorlar. Oysa ben başka bir başarıdan söz ediyorum:İnsan kalabilme başarısından. Biz çoğu zaman...

Devamını Oku

2025’ten Kendimize Bir Mektup

Yeni bir yıl…Her defasında aynı masanın etrafına oturuyoruz:umut, dilek, hayal ve biraz da kırgınlık. Her yeni yıl, sanki geçmişin tozunu silip tertemiz bir sayfa açabilecekmişiz gibi…Ama bazı yıllar vardır;üzerinden silgiyle geçilmez, kalbin içine kazınır. 2025 öyle bir yıldı. Seçilmişlerin cezaevine...

Devamını Oku

Ateşle Suyun Arasında Kaybolan İnsan

Hayatta bazı gerçekler vardır ki, onları bilmemek mümkün değildir.
Bir yerde ateş varsa su olmaz.
Işık varsa karanlık barınamaz.
Bu sadece doğanın kuralı değil; insanın, ilişkilerin, hayatın da kuralıdır.Ama insan dediğin varlık, en çok da bu açık gerçekleri görmezden gelme konusunda ustadır.Çünkü umut,...

Devamını Oku

İnsan, Zamanı Durdurmak İstediği Yere Aittir

Ne çabuk büyüdük…Ne çabuk olgunlaştık…Ne çabuk yaşlandık…Daha dün gibi; çocukluk dizlerimizdeki yaralar kurumamışken bugün torunlarının saçını okşayan insanlar olduk. Hayat göz açıp kapayıncaya kadar geçti içimizden. Takvim yaprakları değil; kalbimiz eskidi.İnsan zamanı durdurmak istediği yere aittir.Ve herkesin geçmişinde, kalmak istediği...

Devamını Oku
Giriş Yap

Egedebirgun.net ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin