Yolda yürürken bir karıncaya zarar veririm diye ödü kopan insanlar, bilerek karınca yuvası dağıtan insanlar ile karşılaştı… zaman durdu… şiir bitti.
İYİLİK ve KÖTÜLÜK…
Babaannelerimizin , ananelerimizin anlattığı hikayelerde de hep geçerdi ya ; ‘’ iyilik ve kötülük birgün yolda giderken karşılaşmış’’… Hep iyilerin kazanacağı şekilde biterdi hikayeler, keşke şimdide hep iyiler kazansa …
Dünyada ne çok kötü insan ve kötülük var değil mi ? Oysaki iyiler, iyilikler ile dolu güzel bir dünyada insanca yaşamayı hak etmiyor mu ? Doğrudan ve dolaylı olarak ne çok kötülüğe maruz kalıyoruz üstelik bazen maruz kaldığımız kötülüğün farkında bile olmadan…
KÖTÜLÜK!
Peki neydi kötülük ; insan ilişkilerinde ve toplumsal düzeyde veya bireysel ilişkilerde ortaya çıkan , ahlaki ve etik bağlamda olumsuz , yıkıcı ve zarar veren eylemler bütünü.
Kötülüğün kökeni ; şiddet, ahlaksızlık ve yalandan beslenir! Ve bunların hepsi ilk olarak doğduğumuz ailede öğrenilir…
Şöyle bir bakıyorum güzel ülkeme , üzüntü ve dehşet ile izliyorum kötüleri ve yaptıkları kötülükleri. Hangisinden dem vursam bilmiyorum ki …
Kadın cinayetleri mi desem; çocuk tacizleri mi desem, vatanı bölmeye çalışan hainler mi desem, ülkeyi soyup soğana çevirip halkı fakirleştirenler mi desem, aldığımız göçlerle işgale açık hale gelmemiz mi desem, masum hayvanları uyutma yoluyla toplu şekilde öldürmek isteyenler mi desem yoksa yalanlarıyla insanların geleceklerini çalanlar mı desem…
Kötü olmak bana göre ahlaki ve psikolojik bir sorun ve ben kötü insanları hasta insanlar olarak değerlendiriyorum ,tedavi edilmesi gereken ve eğer tedavi edilemiyorsa da toplamdan ari bir şekilde ayrıştırılmaları gereken insanlar olarak değerlendiriyorum.
Özellikle , çocuklarımızı emanet ettiğimiz okullarda, kimsesiz yaşlılarımızın kaldığı bakım evlerinde ,çocuk esirgeme kurumlarında kalan çocuklarımıza bakmakla ve ilgilenmekle yükümlü insanların fiziksel ve psikolojik şiddete dayalı davranışları normal ruh ve bilinç sahibi insanların yapabileceği davranışlar olmayıp bu insanların ruhları ve zihinleri hastadır ve acilen toplumdan ayrıştırılmaları gerekmektedir.
Hiçbir yerde ve alanda kötülere, ahlaksızlara ve yalancılara anlayış göstermemeliyiz ve hoşgörülü olmamalıyız. Yapılan kötülüklere ‘’hata’’ gözüyle bakmamalıyız çünkü insan yanlışlıkla şiddet uygulamaz, yanlışlıkla ahlaksızlık yapmaz ve yanlışlıkla yalan söylemez!
Bunların hepsi bilinçli bir şekilde kurgulanarak ve karşı tarafa veya topluma zarar vermek amaçlı yapılan kötülüklerdir.
İYİLİK!
Peki iyilik yani iyi olma hali ne demektir ; kendisine ve toplumda diğer yaşayanlara karşı olumlu , yararlı, fayda sağlayan düşünceler , davranışlar bütünü içerisinde olma hali der felsefe ama bana göre iyilik hali bir duruştur ,karakterdir ve yine iyi olma hali de ilk olarak doğduğumuz ailede öğrenilir.
Evine giren sineği öldürmeden camı açıp çıkmasını beklemektir iyilik çünkü oda bir canlıdır ve yaşamayı hak ediyordur , karşıdan karşıya geçmeye çalışan bir müşküle yardım etmektir, bazen bir çocuğu sevindirmek, bazen bir ihtiyaçlının ihtiyacını gidermek, geçiyorsa devlette sözümüz halkın refahına işler yapmak, ahlaklı olmak, dürüst olmaktır iyilik. Sadece kendimizin yararını düşünmek değil herkesin yararını düşünebilmektir iyilik.
Yaşam içerisinde elinden tutabilme imkanımız olan kaç insanın elinden tutabiliyoruz? Kaç çocuğa ev , yuva, okul olabiliyoruz, kaç ihtiyaçlı ailemizin ihtiyaçlarına yetişebiliyoruz, gözümüzün gördüğü kulağımızın duyduğu kaç haksızlığa, yalana ,zulme dur diyebiliyoruz!
Kötülüklere ve kötülere karşı ne kadar dik durabiliyoruz…
NE KADAR İYİ BİR İNSAN OLABİLİYORUZ…
Çoğaltacağımız iyilikler ile kötülükleri yok edebilmek dileği ile …
