Eski duyguları yeniden yaşamak…

Son yılların popüleritesi köye göç akımı ile karşı karşıyayız. Alanlarında, bizlerinde isimlerini bildiğimiz kariyer sahibi pek çok kişi son zamanlarda köy yaşamını deneyimlemek için harekete geçtiler. Ne vardı bu yaşantıda? Bir başkalaşma, bir içe dönüş, bir huzuru arama. Kimi hayallerini gerçekleştiriyor, kiminin ise sadece ağzında bir laftan ibaret “Ah keşke köyde bir yerimiz olsa da oraya yerleşsek”. Bunu gerçekleştirmiş biri olarak tecrübelerimi size aktarmak istiyorum. Bakalım sizin eğiliminiz hangi yönde olacak, şehir popülasyonu mu, sakin köy hayatı mı?
2025 yazı başında Seferihisar’da ufak bir arsa aldık. Ardından içine minik bir ev yaptık. Kendimize ufak, sade, minimalist, dingin bir yaşam alanı oluşturduk. Okullar açılana kadar bir yaşam denemesi, sonrasında ya devam ya da şehre geri dönüş.
Buradaki en önemli unsur çocuğumuzu bir köy okuluna yazdırma endişesiydi. Şehirde özel okulda okuyan 11 yaşındaki bir çocuk, köy okulunda kendine yer edinebilecek miydi? Okul öyle bir okuldu ki, şehir okullarının sahip olmadığı imkanlara sahipti. Oğlumuz bunun ayrımını yapabilecek olgunluğa sahipti ve tereddütsüz köy okulunda okumak istediğini bizimle paylaştı.
En önemli sorun çözülmüştü. Sırada benim İzmir’e tayin istediğim işime gelmişti. Haftanın 3 günü yoğun şehir trafiğinde ofise varmak, akşam da aynı yolu dönmek. Hibrit bir çalışma sistemimiz olduğu için haftanın 3 günü şehir kalabalığına, trafiğe girip, akşam huzur bulduğum evime, bahçeme gelmek beni yormuyordu. Bu sorunu da çözmüştük.
Eşim emekliydi ve vaktinin çoğunu köyde geçiriyordu. Köydeki sakin hayat bizi her geçen gün daha fazla içine çekti. Neden biliyor musunuz? Köydeki hayat aynı çocukluğumuzdaki gibi, her şey imece ile yapılıyor, birlik, beraberlik, komşuluk…. Şehirde yabancılaştığımız kendimizi, çocukluğumuzdaki saflıkla, birliktelikle yeniden bulduk. Hep ağzımızda olan bir cümle var ya “ Hiç birşey bizim çocukluğumuzdaki gibi değil, her şey çok değişti” İşte burada her şey çocukluğumuzdaki gibi. Kaybettiğimiz tüm değerleri burada yeniden bulmuştuk.
Köyde AVM yoktu, büyük market yoktu, sinema yoktu. Bunların yokluğunu hissettik mi? Biz hissetmedik. AVM yerine dağlara çıktık dolaşmaya. Sinemayı açık hava sineması olarak bahçemize getirdik. Kendi kendimize hep yettik, çekirdek aile olarak birbirimize daha çok vakit ayırıp, keyifli günler geçirdik.
Burada en önemli nokta, sanırım bilmeden de olsa doğru köyü bulmuş olmamızdı. Böyle bir hayaliniz varsa umarım siz de doğru köyü bulup hayallerinize kavuşursunuz. Dezavantaj gibi görünen herşeyi avantaja çevirip saf, doğal yaşam alanına sahip olmak sizin elinizde. Bize soracak olursanız kırın zincirleri, tabuları ve bu hayatı deneyin, kaybedecek hiçbir şeyiniz yok. Ve şunu eklemeliyim ki bir hayalin peşinden gitmek isterseniz o hayaller hayatınızın gerçekleri olarak önünüze seriliyor. Hayallerinizden vazgeçmeyin. Sevgiyle kalın.