“Bizi ileri götüren geride bıraktığımız izlerdir!” Bir film repliğinde kullanılan ve duyduğum anda tüm algılarımı ve hayata bakış açımı değiştiren muhteşem bir cümle…
Sürekli olarak geçmişe, geçmişte verdiğimiz kararlara takılı kaldığımızda nasılda olduğumuz yerde dibi görüyoruz değil mi? Tıpkı bataklıkta sabit dururken batmak gibi. Oysa ki, iyi veya kötü yaşanılanın yaşanıp bitmiş olması ve yeni yaşamlara, kararlara yelken açılması gerekmez mi?
Bugün,uzunca zamandır üzerinde düşündüğüm ve gözlemlediğim bir konudan bahsetmek
istiyorum. Etrafımızda ne çok mutsuz insan var değil mi? Bu insanlar ile oturup sohbet ettiğimde hepsinde ortak bir nokta keşfettim:’Geçmişte yaptığı hatalar ve kararların bedelini halen ödüyor olmaları’.
Aslında bana göre bedel ödemiyorlar kendilerini o bedeli ödeme zorunluluğunda hissederek kendi seçimlerini yaşıyorlar. Benim deyimim ile “seçilmiş mutsuzluk”.
Ben, bizim coğrafyamızda insan yaşamını ikiye ayırıyorum 40 yaş öncesi ve 40 yaş sonrası. 40 yaş öncesi toplumun bize dayattıklarını yaşayarak geçiyor, 40 yaş sonrası ise kendi istediklerimizi yaşama mücadelesi vermekle… Tabi 40 yaş sonrası kendi istediklerimizi yaşamak istediğimizde önceki yaşamımızdan gelenler bizi bırakmıyor! Bizden çıkarları olanlar, bizi değişmekle suçluyor, yalnız bırakmakla tehdit ediyor,hatalarımız sürekli gözümüze sokuluyor ve o hataların bedeli öde öde bitmiyor…Oysa ki kararlarımız ve doğrularımız zaman içinde değişemez mi? İnsan denilen varlık değişim ve dönüşümden etkilenemez mi…
Peki bedelini yıllarca ödediğimiz hatalarımızı geride bırakabilsek, bizden çıkarları olan, sevmediğimiz, sevilmediğimiz,anlaşılmadığımız ortamları, insanları ardımıza koyabilsek, hatalarımızdan ders alarak anlaşıldığımız,sevdiğimiz, sevildiğimiz insanlar ile bir arada olsak hayat daha güzel olmaz mı? İnsan salt olarak sevilip, anlaşılmadığı yerde yaşamsal olarak da ilerleyemiyor, yıllar geçiyor ve bakıyoruz ki bir arpa boyu yol almamışız. Boşa geçmiş bir hayatla baş başa kalmışız. Bunu bir düşünelim derim .
Mutlu bir yaşam dileği ile…
