İşçi, çiftçi, köylü sefalet çekerken,
Kimi yoklukla inlim inlim inlerken,
İki yakayı bir araya getiremezken,
Sen otur, bize nutuk oku vekil bey.
Garibanım beş parasız gezerken,
Üniversiteyi bitiren iş bulamazken,
Zengini tok, emeklisi aç yatarken,
Sen bizim ile dalga geç vekil bey.
Siz sırtımızda saltanat sürerken,
Servetinin son hesabı olmazken,
Göbeği büyütüp yalpa vururken,
Sen bizim için üzülme vekil bey.
Hani çıkıp her şeye el kaldırırken,
Bize öyle böyle ders verirken,
Maaşını az bulup isyan edersen,
Sana maaşımı vereyim vekil bey.
Gürsel der ki elime kalemi alayım,
Bir dokunup kâğıda seni yazayım,
El açıp senin için bir de dileneyim,
Sen de otur keyfine bak vekil bey.
02.02.2026 – Ankara
Gürsel Sarıkaş
