Türkiye’nin siyasal tarihine baktığımızda, baskıcı iktidarların halkların ortak mücadelesine yönelik saldırılarının hiç eksik olmadığını görürüz. Bugün de benzer bir süreçle karşı karşıyayız. Halkların Demokratik Kongresi’ne (HDK) yönelik son operasyonlar, sadece bir kurumun hedef alınması değil, bu ülkenin tüm ezilen, yok sayılan ve mücadele eden toplumsal kesimlerine yönelik bir saldırıdır.
Geçtiğimiz hafta HDK’ye yönelik operasyonlarda 35 kişi tutuklandı. 1600 kişinin isim listesi dolaşıyor ve toplamda 6000 kişilik bir hedefleme yapıldığı söyleniyor. Bu saldırılar, bir yönüyle siyasal iktidarın içinde bulunduğu krizin ve korkunun açık bir göstergesi. Ancak daha derinlemesine baktığımızda, bu saldırının doğrudan Türkiye’deki demokratik, ekolojik ve kadın özgürlükçü mücadeleye karşı açılmış bir savaş olduğunu görmek mümkün.
HDK, Türkiye’nin çok kimlikli, çok inançlı ve çok kültürlü yapısına dayanan bir demokratik mücadele zeminidir. Alevilerden Kürtlere, Ermenilerden Süryanilere, kadınlardan ekoloji mücadelesi veren aktivistlere kadar geniş bir toplumsal yelpazeyi kapsayan HDK, yıllardır Türkiye’de eşit yurttaşlık, demokrasi ve barış için mücadele veriyor. Tam da bu yüzden iktidarın hedefindedir. Çünkü HDK demek, birlikte yaşam mücadelesi demektir.
Bugün HDK’ye yöneltilen saldırı, aynı zamanda bu ülkede yaşayan tüm farklı kimliklerin ve inançların iradesini kırmaya yönelik bir adımdır. Siyasal iktidar, toplumu kutuplaştırarak ve demokratik mücadele alanlarını daraltarak kendi krizini aşmaya çalışmaktadır. Ancak tarih, baskının ve zorbalığın kalıcı bir çözüm olmadığını defalarca kanıtlamıştır.
Bu noktada önemli olan, HDK şahsında kriminalize edilmek istenen mücadeleyi sahiplenmek, dayanışmayı büyütmek ve baskıya karşı birlikte direnmekten geçiyor. Çünkü bugün HDK’ye saldıran anlayış, aslında Türkiye’nin tüm halklarına, inanç topluluklarına, kadınlarına ve doğasını savunanlara saldırmaktadır.
Baskılar karşısında yılgınlığa düşmeden, ortak mücadele ve dayanışmayı büyüterek, özgürlük ve eşitlik talebimizi daha da yükseltmek zorundayız. Bugün susarsak, yarın daha büyük karanlıklarla karşılaşabiliriz. Ancak biliyoruz ki hiçbir karanlık sonsuza dek sürmez. Bizler, halkların eşit ve özgür yaşadığı bir ülke hayalimizden vazgeçmeyeceğiz.
