Gezdim günlerce taşını toprağını
Gözlerimden dökerken gözyaşını
Nasıl çok özlemişim yaz ile kışını
Bir gün yine dönerim köyüm sana
Bingöl dağlarına baktığın zaman
Çöker kara bulut başı sis duman
Her bir gün geçiyor halim yaman
Kimse yaralarıma olmuyor derman
Geldi geçti yıllar nasıl beni yordu
Sensiz bu dört mevsimim kış oldu
Senî ararken ben gözlerim doldu
Gönlümde açan güllerim de soldu
Gürsel der bu yaz bahar ayında
Çiçekler açarsa Bingöl dağında
Kar boran olsa dolu yağarsa da
Çocukluğum kalmış toprağında.
