Sadakat… Küçük bir kelime ancak manası derin ve bir o kadar da büyük. İnsanlığın başının derdi aynı zamanda. Beşeri ilişkilerin en ateşli düşmanı. İnsanın insana verdiği en büyük hasar. Açtığı yaranın izleri bazen bir ömür süren, tüm ezberlerin bozulduğu yegane kavram.
Sadakatsizliğin insanı alt üst eden o duygusuyla, gençliğinin baharında ve eşi tarafından henüz 3 aylık evliyken tanışan bir insan olarak, altından kalkılmasının her yiğidin harcı olmayan o duyguyla genç bir fidanken tanışmıştım. Sadakatsizlik baş edilmesi oldukça zor bir duygudur insan için. İlişkilerin temeline dinamit döşeyen ve aldatan tarafın aldattığı tarafa verdiği hasarın farkında hatta zaman zaman umurunda olmadığı bir kaçıştır.
Kaçış… Evet, sadakatsizlik kendinden kaçıştır. Aldatan kişinin kendinden kaçmasıdır. Kendisine sadık hiçbir insan başka bir insana ihanet etmez. Kendisine güvenen bir insan başkasına güvensizlik yaşatmaz.
Henüz gençliğinin en başında ihanetle yüzleşen bir insan olarak hayatımın geri kalanında bu duygunun alt yapısında ne olduğu konusunda analizler yaptım, gözlemledim, sorguladım… Bitmek bilmeyen sorgulamalar ile olgunluğun kavruk haliyle her deneyim beni tek bir yola çıkardı.
İhanet eden aslında karşı tarafa değil, kendine ihanet ediyordu. Kendi öz benliğine…
Tanrı, insan denen varlığı yaratırken iki hal ile yarattı. Nefs ve irade… Yin ve yang… Karanlık ve aydınlık… Şeytan ve melek…
Nefs, insanın hem düşmanı hem en büyük öğretmeniydi. İrade ise insanı öz benliğine yaklaştıran hali, aydınlık tarafı.
Nefs, insanın benliğinin doymak bilmeyen tarafı, irade ise nefsin kontrolü için insana yüklenmiş yazılım. İnsan bu iki yazılımdan hangisini seçerse o doğrultuda yaşar. Nefs doyumsuz olduğu için, insanı her zaman suça teşvik eder, dinsel anlatıma göre yorumlarsam günaha… İhanet günah mıdır? Evet, ihanet günahtır. İhanet, insanın öncelikle kendisine karşı sadakatsizliğidir. Nefsine yenik düşerek insan iradesine ihanet eder önce. Kendi iradesine ihanet eden insan başkalarına ihanet ederken vicdan azabı duyabilir mi? Kendini sevmeyen insan başka bir insanı sevebilir mi? Kendine saygı duymayan insan başka bir insana saygı duyabilir mi?
İhanet sadece fiziksel aldatma olarak algılanmamalıdır. Sadakat insanın kendisine her konuda sadık olmasıdır. İnsan olmanın yolu önce kendine sahip olmakta yatar. Kendine sahip olamayan başkalarına sahip çıkamaz.
Bedenini paylaşmak, başka tenlerde demlenmek insan nefsinin doyumsuzluğunun en ezici göstergesidir. Ya zihninin içinde ki düşünceler.. Sadakatsizlik, zihinde başlar fiziksel alanda eyleme geçer. Yalan söylemek aldatmaktır, ekmek yediği yerden şahsi menfaat elde etmek aldatmaktır, başkasının malına, ailesine göz dikmek aldatmaktır, ticari gelir elde etmek için anlaşma şartlarına uymamak, eksik ve kusurlu iş yapmak aldatmaktır, yapamayacağı şeyler için söz verip umut tacirliği yapmak aldatmaktır.
Aldatmak, kul hakkıdır. Aldatan önce kendi kul hakkına girer. Kendi kul hakkına girmeye cüret eden başkalarının hakkını gözetir mi?
Yol… Yol uzun, ömür kısa, dersler ise anlayabilene… Ömür denen bu ilahi yolculuk, kendinden kendine çıkılan ve varılan bir yol. Kendini bilen, kendini görebilen tüm evreni okur. Kendine kör, kendine sağır olan ise nefsinin kucağında yangından yangına koşar. Alev topu olur da hala anlamazsa nedenini, kendine sadakatsizlikten müebbet yer bu evrende. Ta ki sadakatin kendisiyle ilgili olduğunu anlayana kadar, ihanetin kılıcından geçer. Aldatan her ne kadar karşısındakileri aldattığını zannetse de aldattığı sadece kendisidir. Her insan aldatma potansiyeli taşır, en masum, en çekingen, en dindar, en ahlaklı olan bile… Çünkü nefs her insana yüklenmiş bir yazılımdır. İrade de keza..
Seçtiğin yol senin yolundur, yolun sonunda da yine yolu seçen vardır.
Kendini sadakatle kutsayanlar, Tanrı’nın sadakatinden rızkını alanlardır.
Sevgimle…
