BİZ…
Ne zaman kaybettik selamın değerini, hatırla iş yapmayı, sözün senetten önde olduğunu, dostluğu, yapılan iyiliği asla unutmamayı, adamlığı, itin hatırı yoksa sahibinin var demeyi, komşunun evinin anahtarının bizde olduğunu, paylaşmayı, komşusu açken kendimizin tokluğuna ar saymayı, pişen aştaki aç olanın payını, mogdam olmayı ,kirve akrabalığını,cenazede televizyon dahi açmamayı, emanetin değerini, yediğimiz meyvenin kabuğunu komşu bahçeye atmamayı,selamı sabahı ne zaman unuttuk biz.
Böldüler bizi, şahsi çıkarları için parçaladılar. Para hırsına yabancı ettiler birbirimize bizi. Doymak bilmediler, sömürdüler bizi. Din, dil, ırk diyerek ayrıştırdılar. Hepimizin insanca yaşama hakkımızı elimizden aldılar, zehir ettiler bu kısacık insan ömrünü bize. Yakarsa dünyayı garipler yakar.
Kalkacağız ayağa sömürüye inat birleşeceğiz. Şahlara, Padişahlara direneceğiz. Yok birbirimizden farkımız.
Ezilince hepimiz aynı şarabız.
Biz yani halk yoksa hiçbirşey yok demektir.
Saygılarımla…
